تاب آوری خبرنگاران به معنای توانایی ادامه کار با انرژی و انگیزه پس از مواجهه با چالشها است.
تاب آوری خبرنگاران در کارهای خبری و سازمانهای رسانه ای به معنای حفظ انگیزه و انرژی پس از مواجهه با چالشهای کاری است.
برای خبرنگاران تاب آوری میتواند مدیریت استرس و حفظ سلامت روان تلقی شود.
تاب آوری خبرنگاران تحت تاثیر آموزش ، حمایت سازمانی و آموزش حمایت اجتماعی افزایش مییابد.
خبرنگاران به عنوان یکی از مهمترین پیوندهای جامعه و اطلاعات، نقشی حیاتی در انتقال حقایق و رویدادها ایفا میکنند. با این حال، طبیعت پرتنش این حرفه، از جمله مهلتهای سخت، فشار تولید محتوا در عصر دیجیتال، مواجهه با حوادث تروماتیک و عدم امنیت شغلی، آنها را در معرض خطر فرسودگی شغلی قرار میدهد.
اهمیت تاب آوری خبرنگاران و پرسنل رسانهای در این است که آنها نقش کلیدی در شکلدهی افکار عمومی و مدیریت بحران دارند.
در شرایط بحرانی، رسانهها باید بتوانند به سرعت و به طور موثر به نیازهای جامعه پاسخ دهند.
تاب آوری فردی کارکنان به سازمانهای رسانهای کمک میکند تا در مواجهه با چالشهای همزمان و چندگانه، عملکرد خود را حفظ کنند و از این طریق به افزایش تاب آوری جامعه نیز کمک کنند.
در واقع تاب آوری رسانه که به توانایی سیستم رسانهای برای مقابله با چالشها و بحرانها اطلاق میگرددنه تنها شامل ساختار و عملکرد سازمانی است، بلکه به تاب آوری فردی کارکنان، از جمله خبرنگاران و سایر پرسنل نیز بستگی دارد.
اهمیت تاب آوری خبرنگاران و پرسنل رسانهای در این است که آنها در خط مقدم مواجهه با بحرانها قرار دارند و باید بتوانند با استرس و فشارهای روحی و روانی ناشی از این شرایط مقابله کنند. تاب آوری فردی به آنها کمک میکند تا در شرایط دشوار، عملکرد خود را حفظ کرده و به طور موثر به فعالیت خود ادامه دهند. این موضوع برای حفظ اعتماد عمومی و ارائه اطلاعات دقیق و به موقع در طول بحرانها حیاتی است
آموزش و حمایت از کارکنان برای مقابله با استرس و آسیبهای مرتبط با بحرانها، یک ضرورت است تا آنها بتوانند به طور کارآمد به وظایف خود عمل کنند و اعتماد عمومی را حفظ کنند
از جانب دیگر فرسودگی، حالتی از فرسایش جسمی، روانی و عاطفی است که از استرس مزمن ناشی میشود و میتواند کیفیت زندگی و کارایی حرفهای فرد را تحت تأثیر قرار دهد.
فرسودگی شغلی در بین خبرنگاران به دلیل فشارهای زیاد و استرسهای ناشی از کار، بسیار شایع است.
این پدیده میتواند به دلیل مواجهه مداوم با اخبار دردناک، کار در شرایط سخت و تحت فشار زمانی، و همچنین انتظارات بالای مدیران برای تولید محتوا در زمانهای کوتاه، تشدید شود. خبرنگاران اغلب با موضوعاتی مانند خشونت، فاجعه و بحران سروکار دارند که میتواند به تدریج منجر به خستگی روانی و کاهش انگیزه در آنها شود.
فرسودگی شغلی میتواند به کاهش کارایی و رضایت شغلی در خبرنگاران منجر شود و در برخی موارد، آنها را به سمت تغییر شغل یا ترک حرفه سوق دهد.
در مقابل، تاب آوری، توانایی مقابله با چالشها و بازیابی تعادل پس از تجربه استرسهای شدید است. بررسی این دو مفهوم در میان خبرنگاران، نه تنها به درک بهتر مشکلات روانشناختی آنها کمک میکند، بلکه راهکارهایی برای بهبود سلامت روان و پایداری حرفهای این گروه ارائه میدهد.
عوامل ایجادکننده فرسودگی شغلی در خبرنگاران
فرسودگی در خبرنگاران معمولاً از ترکیبی از فشارهای سازمانی، اجتماعی و فردی نشأت میگیرد.
اول، حجم کار بالا و مهلتهای کوتاه، بهویژه در عصر رسانه های اجتماعی که تقاضای به روزرسانی مداوم وجود دارد، باعث ایجاد استرس مزمن میشود.
دوم، مواجهه مکرر با خشونت، فقر، یا بلایای طبیعی در پوشش رویدادها، میتواند آثار روانی عمیقی بر جای میگذارد. عوامل سازمانی مانند کاهش بودجه های رسانه ای، ناامنی شغلی و کنترل سختگیرانه سردبیران نیز به تشدید این فشارها کمک میکنند.
مطالعات نشان داده است بیش از ۶۰ درصد خبرنگاران در برخی کشورها اعتراف کرده اند که احساس خستگی دائمی و ناتوانی در ادامه کار دارند که نشان دهنده گستردگی این مسئله است.
پیامدهای فرسودگی بر عملکرد حرفه ای و سلامت فردی
فرسودگی نه تنها بر سلامت روان خبرنگاران تأثیر میگذارد، بلکه کیفیت کار آنها را نیز تحت الشعاع قرار میدهد. علائم جسمی مانند خستگی مزمن، سردرد و اختلالات خواب، و علائم روانی مانند اضطراب، افسردگی و بیتفاوتی، از جمله پیامدهای قابل مشاهده هستند.
در سطح حرفه ای، فرسودگی میتواند منجر به کاهش دقت در گزارش دهی، ساده انگاری در تحلیل رویدادها، یا حتی تمایل به سو استفاده از منابع برای صرفه جویی در زمان شود. این امر نه تنها اعتبار رسانه ها را تضعیف میکند، بلکه اعتماد عمومی به خبر را نیز کاهش میدهد.
به علاوه، فرسودگی میتواند روابط شخصی خبرنگاران را مختل کند و آنها را درگیر جداییهای خانوادگی یا انزوا کند.
نقش تاب آوری در کاهش فرسودگی و بهبود عملکرد
تاب آوری به عنوان یک مکانیسم دفاعی، به خبرنگاران کمک میکند تا با چالشهای شغلی به شیوهای سازگارانه مقابله کنند. این توانایی از ترکیب عوامل فردی و سازمانی شکل میگیرد. در سطح فردی، مهارتهای مدیریت استرس مانند مدیتیشن، ورزش منظم و تعادل بین کار و زندگی شخصی میتواند موثر باشد.
در سطح سازمانی، ایجاد فضایی پشتیبانه مانند مشاورههای روانشناختی، آموزش مهارتهای مقابلهای، و تأمین امکانات کاری مناسب (مانند بیمه سلامت و مرخصیهای کافی) میتواند به تقویت تاب آوری کمک کند.
بهعنوان مثال، برخی رسانه های معتبر جهانی برنامه های مشاوره ای اختصاصی برای خبرنگاران پوشش دهنده مناطق جنگی را راه اندازی کرده اند که نتایج مثبتی در کاهش اثرات روانی تجربه های تروماتیک داشته است.
نتیجه گیری و پیشنهادات کاربردی
بررسی فرسودگی و تاب آوری در خبرنگاران نشان میدهد که این گروه حرفها ی نیازمند حمایتهای چندبعدی هستند تا بتوانند در محیطی پرتنش به فعالیت ادامه دهند. سازمانهای رسانه ای باید با ایجاد سیاستهای مشوق، مانند کاهش ساعات کاری، افزایش شفافیت در مسیرهای شغلی، و تشویق فرهنگی برای صحبت درباره مشکلات روانی، نقشی پیشگیرانه ایفا کنند.
از سوی دیگر، آموزش مهارتهای مقابله ای و تاب آوری به عنوان بخشی از برنامه های آموزشی دانشگاهی و دوره های مداوم، میتواند پایه ای استوار برای مقابله با فشارهای شغلی ایجاد کند.
دکتر علیرضاصارمی در پایان آورده است توجه به سلامت روان خبرنگاران علاوه بر اینکه به نفع خود آنهاست، بلکه به حفظ اعتماد عمومی به رسانه ها و تقویت دموکراسی از طریق اطلاع رسانی دقیق و بیطرفانه نیز کمک میکند

۷ بازدید
۰ امتیاز
۰ نظر
هنوز هیچ نظری ثبت نشده است !